Czego Pan się boi, Panie Kukiz?

Paweł Kukiz właśnie mianował mnie Kiszczakiem. Bez obaw Panie Pawle, nie zamierzam wprowadzać stanu wojennego. Nic Panu nie grozi, proszę się nie bać i spać spokojnie.

Swoją drogą zastanawiam się, czym przestraszyłem Pawła Kukiza, żeby mnie porównywał aż do generała stanu wojennego?

I teraz co, mam odpowiadać podobnie? Mam Pana też jakoś przezwać? Ogłosić konkurs wśród moich zwolenników, kto wymyśli najbardziej absurdalne albo najśmieszniejsze przezwisko na Kukiza?

To mogłoby być nawet zabawne, ale nie o to chodzi. Do tej pory było tak: Kaczyński obrzucał obelgami Tuska, a Tusk Kaczyńskiego, i tak im płynął czas. Zamiast rozmawiać o ważnych sprawach, wzajemnie się obrażali. Tuskowi płynęła ciepła woda w kranie, Kaczyński odkrywał kolejne spiski smoleńskie, a Polska miękko wchodziła w dryf. I dzisiaj całkowicie słusznie Polacy mają tego dość.

No a teraz Pan właśnie dołączył do klubu zgranych polityków, którzy ani nie mają nic do powiedzenia, ani nie umieją normalnie rozmawiać, tylko potrafią się wzajemnie obrażać. To ja poproszę – mnie w to niech Pan nie wciąga, ja w to nie gram.

Proponowałem Panu rozmowę, normalną rozmowę o sprawach ważnych dla naszych wyborców. Nic nadzwyczajnego, ludzie codziennie ze sobą rozmawiają na te i inne tematy. No, chyba że się boją. Wtedy nie rozmawiają, wtedy atakują, często ślepo i głupio. Pan nie chce rozmawiać. To ja zapytam – czego się Pan boi, Panie Kukiz?

I z tym pytaniem zostańmy – czego Pan się boi, Panie Kukiz?